กฏของธุรกิจเรื่อง “การให้”

การทำธุรกิจอย่าไปคิดเล็ก คิดน้อย ผมมีประสบการณ์เรื่องเล่ามาฝากครับ

เมื่อก่อนตอนที่สมัยเป็นลูกเจี้ยบ (หัดทำธุรกิจ)ตอนนั้นแค่หาเงินที่ไม่ใช่เงินเดือนให้ได้สักบาทนี่มันโคตรยากเลย (ขออภัยหากใช้คำหยาบผมหาคำมาบรรยายให้ได้อารมณ์นั้นไม่ได้แล้ว)

ผมพยายามที่จะซื้อของมาขายต่อ เพราะมันง่ายที่สุดแล้ว

โดยเริ่มจากไปซื้อของที่เพื่อนอยากได้ แล้วมาขายต่อโดยบวกกำไรเข้าไป แต่วิธีนี้มันไม่เวิร์คเอาซะเลย

ผมเริ่มเรียนรู้ว่า เรายังไม่ชอบคนมาขายของเราเลยแล้วเราดันไปขายเพื่อนเนี่ยนะ คิดอะไรอยู่??

ตอนนั้นผมหยุดการทำธุรกิจแบบนั้นไป แล้วมาทบทวนดูใหม่

ผมเริ่มทำธุรกิจมากขึ้น และโตขึ้นจึงเรียนรู้ว่า การทำธุรกิจมันคือการแข่งกันให้ ไม่ใช่แข่งกันรับ

ถึงตรงนี้อาจมีหลายคนบ่นว่า “ลำพังตรูเองยังเอาตัวไม่รอดเลย จะให้ไปให้คนอื่นเนี่ยนะ” 55 นี่ผมไม่ได้โลกสวยนะ ผมทำธุรกิจมาเยอะไม่แพ้ใคร มาดูตัวอย่างกัน มันสำคัญจริงๆคนไทยเวลามีเพื่อนขายอะไร เรามักจะบอกว่าขอราคาพิเศษได้ไหมเพื่อนกัน

บางคนก็ติดเงินบางคนก็ขอลดราคาพิเศษ บางคนต่อราคาเพื่อนมันต้องให้เราแน่ๆ

แต่สำหรับผม…ผมจะถามเพื่อนว่าราคาเต็มเท่าไร ผมจ่ายให้เต็มที่เลยไม่ต้องลดราคานะ ธุรกิจเพื่อนผม ผมเป็นเพื่อนเค้าก็ต้องสนับสนุนให้มันเต็มที่สิ ผมจะมาเห็นแก่ได้แล้วเอาเปรียบเพื่อนทำไมกัน!!

ผมจะมักจ่ายราคาเต็มเสมอพอตอนนี้ผมทำโรงแรม ผมให้เพื่อนมาพักในราคาพิเศษ เพราะผมอยาก “ให้สิ่งที่ดีแก่เพื่อนผม”

สิ่งที่ตามมาไม่ใช่ว่าผมจะขาดทุน เพื่อนผมไปโฆษณาให้แขกมาหนาแน่นเลยหรือแม้แต่ตัวสินค้า ผมยอมเพิ่มเงินซื้อเฟอร์นิเจอร์ตกแต่งราคาแพงที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อที่จะ”ให้” ลูกค้าจะได้รับมากกว่าเงินที่เค้าเคยจ่ายกับการไปพักที่อื่น

ผลคือลูกค้าบอกต่อกัน มีคะแนนรีวิวที่ดีมาก โรงแรมเต็มยาวววววว

วันนี้คุณอาจจะยัง “รับ” จากคนรอบข้างโดยไม่รู้ตัวลองเริ่ม “ให้” ง่ายๆจากการให้ คำชม กำลังใจแก่คนรอบข้างก่อน แล้วคุณจะได้รับไม่มีวันหมดเลย..

 

อย่าลืมกดถูกใจ(Like)
Facebook : ทันหุ้น
กดติดตาม (subscribe)
Youtube : thunhoon V.I.P
www.thunhoon.com